موضوع: حضرت علی(ع)

امشب شبِ غریبی است...

امشب شبِ غریبی است، شب یتیمی عالم است، پدر همه دورانها رخت بر می بندد از این جهان، و همه دوباره یتیم می شوند.

امشب، شب کوچ غریب تاریخ است...

تا به کی این داغ غربت را به سینه اش حمل کند؟

تا به کی سر به چاه بگذارد و اشک شبانه بریزد؟

گفت: فزت و رب الکعبه...

معجزاتی در ولادت مولی الموحّدین یعسوب الدّین امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب علیه السلام

فاطمه بنت اسد علیها السلام از دوران بارداری خود نقل می کند:

«در روزهایی که دوران بارداری را پشت سر می گذاشتم و ایّام زایمان نزدیک شده بود، از کنار هر سنگ و گل و درختی که عبور می کردم، می گفت: ای فاطمه! ترا گوارار باد این فضیلت و کرامت که خداوند به تو عطا فرموده و به پیشوای عظیم و امام کریم حامله شده ای!!

و در آن ایّام از مولودی که در شکم داشتم می شنیدم که می فرمود:

«لا اله الّا الله، محمّد رسول الله، به تختم النبوّة و بی تختم الولایة».

معبودی جز خدا شایسته ی پرستش نیست، محمّد فرستاده اوست. نبوّت به وسیله ی او پایان می یابد و ولایت به وسیله من پایان می پذیرد.»...

اشعار امیرالمؤمنین علیه السلام در رثاء فاطمه سلام الله علیها:

و ما الدهـرُ و الأیّامُ إلّاکـما تری--------------رزیّةُ مــالٍ أو فــراقُ حـبیبِ

وإنّ امرءً قدجرَّبَ الدهر لم یَخف-------------تقلِّــب حالــیهِ لغیــر لبـیـبِ

روزگار و روزها نیست مگر آن چنانی که می بینی، یا مصیبت مال است، یا مفارقت و جدائی دوست.

مردی که تجربه کرده است این روزگار را ترسی ندارد تغییر کردن این دو حالت برا غیر عاقل...

حُزنِ ابدی

در آن روزي كه امیرالمؤمنین امام علي عليه السلام قبض روح شد، مردم مصيبت زده شدند، مانند روزي كه پيامبر صلي الله عليه و آله را از دست داده بودند، پس مردي آمد در حالي كه مي گفت: به خدا قسم امروز خلافت نبّوت قطع شد تا وقتي كه كنار در ايستاد، سپس گفت:

خدا رحمتت كند اي ابالحسن ! همانا تو اولين كسي بودي كه اسلام آوردي و خالص ترين آنها در ايمان و يقين و پرهيزكارترين و بزرگترين و با فضيلت ترين آنها در مناقب و بخشنده ترين آنها در سوابق و بالاترين درجه ها و نزديك ترين آنها به رسول خدا صلي الله عليه و آله و شبيه ترين مردم به رسول خدا بودي، همانا خداوند تبارك و تعالي جزاي خيرت دهد.

امروز، راه سعادت کدام است؟

انسانها در زندگی خود راههای مختلفی را می پیمایند تا به اهدافشان برسند، آنچه بین آنها مشترک می باشد این است که همه در نهایت به دنبال سعادت ، آرامش و آسایش هستند، ولی هرکدام راهی را برای رسیدن به این هدف می پیمایند که گاهی این راهها باهم متفاوت یا مغایر است.

اما چطور بفهمیم راهی را که انتخاب کرده ایم درست است، و آیا ما را به سعادت ابدی می رساند؟...

...به خدا سوگند منع از گرفتن حقّ من، نه ترس بود و نه کراهت از مرگ، و مرا منع نکرد مگر عهدی که با برادرم رسول خدا صلّی الله علیه وآله وسلم داشتم...

... وقتی رسول خدا صلّی الله علیه وآله وسلم وفات کرد سرگرم تجهیز و دفن بدن مبارک آن حضرت و فراغ از ایشان شدم،...

پس از آن دست فاطمه و پسرانم حسن و حسین را گرفتم، و به در خانه های اهل بدر و اهل سابقه در اسلام بردم و با آنان دربارۀ حقّم مناشده کردم و آنان را به یاری خود دعوت کردم، ولی از میان ایشان تنها چهار نفر : سلمان ، عمّار، مقداد، ابوذر دعوت مرا اجابت نمود،...

ازحضرت علی علیه السلام پرسیده شد: چرا با ابوبکر و عمر همچون طلحه و زبیر و معاویه نجنگیدی ؟! امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: من از روز نخست زندگی پیوسته مظلوم واقع شده و حقوق خود را مورد تجاوز و دستبرد دیگران می دیدم.

پس اشعث بن قیس گفت: ای امیرالمؤمنین، چرا دست به شمشیر نبردی و حقّ خود را نستاندی؟

فرمود: ... من از شش تن از انبیای گذشته تبعیّت و پیروی نمودم...

اوّل از حضرت نوح علیه السلام ...

دوّم از حضرت لوط علیه السلام...

سوم از حضرت ابراهیم خلیل علیه السلام...

چهارم از حضرت موسی علیه السلام ...

پنجم : از سخن هارون علیه السلام ...

ششم از برادرم محمّد صلّی الله علیه وآله وسلم ...

بسم الله الرحمن الرحیم

ولادت امیر عوالم هستی، حیدر صفدر، میر غضنفر، ساقی کوثر، جان دل مصطفی و همسر حضرت زهرا ، مولا امیرالمؤمنین، حضرت علی بن ابیطالب صلوات الله و سلامه علیه مبارکباد.

<BR CLEAR=LEFT>

ولادت مولی الموحدین علیه السلام در خانه کعبه

عماد الدین ابوجعفر محمد طبری در کتاب «بشارة المصطفی صلّی الله علیه وآله وسلم لشیعة المرتضی علیه السلام» می نویسد: سعید بن جبیر از یزید بن قعنب روایت می کند که گفت:

«من و عباس بن عبدالمطلب و گروهی از قبیلۀ عبدالعزّی در مقابل خانه کعبه نشسته بودیم. ناگهان فاطمه بنت اسد، مادر امیرالمؤمنین علیه السلام، که نه ماهه حامله بود و زمان فراغت از حمل او فرارسیده بود، به سوی کعبه آورد و گفت:

«پروردگارا من به تو و به پیامبرانی که از جانب تو آمده اند و به کتابهای آنان ایمان دارم و گفته های جدّم ابراهیم خلیل را و اینکه او این بنای کهن را پایه گذاری کرد، تصدیق می کنم. پس تو را به کسی که این خانه را ساخت و به فرزندی که در شکم دارم سوگند می دهم که زایمان مرا آسان گردانی»

در این حال بود که دیدم خانۀ کعبه از دیوار پشتی شکافت و فاطمه داخل آن گردید و ما دیگر او را ندیدیم و دیوار به هم برآمد. خواستیم قفل را باز گشاییم، مقدور نشد. دانستیم که این حادثه امری از جانب خداوند تبارک و تعالی است. روز چهارم فاطمه بیرون آمد و در آغوشش امیرالمؤمنین علی علیه السلام بود و می گفت:

«من بر زنان پیش از خود برتری یافته ام زیرا آسیه بنت مزاحم (همسر فرعون) خدای بزرگ را در مکانی که جز به ناچاری دوست نمی داشت در آن مکان پرستش شود عبادت کرد و مریم بنت عمران (مادر عیسی علی نبیّنا و آله و علیه السلام) درخت خرمای خشک شده را با دست خود تکان داد تا از آن رطب تازه میل کند ولی من داخل خانه خدا گردیدم و در آن مکان مقدّس از میوه ها و روزیهای بهشتی خوردم و چون خواستم از خانۀ کعبه بیرون روم هاتف غیبی ندا در داد :

ای فاطمه او را علی نام بگذار زیرا او بزرگ است و خداوند علیّ اعلی می فرماید: نام او را از نام خودم مشتق کردم و به آداب الهی تأدیبش نمودم و از پیچیدگی ها و مشکلات دانش خود او را آگاه کردم و او کسی است که بت شکن در خانه من خواهد شد و در بالای خانه من بانگ اذان سر خواهد داد و مرا به مجد و عظمت و پاکی خواهد ستود، پس خوشا به حال کسی که او را دوست بدارد و از او پیروی کند و بدا به روزگار آن که او را دشمن بدارد و نافرمانیش کند.»

بسم الله الرحمن الرحیم

آیه ای که در روز بیست و پنجم ماه ذی الحجّه نازل شد:

«و یُطعِمونَ الطّعامَ علی حُبّهِ مِسکیناً وَ یَتیماً وَ اَسیراً * إنّما نُطعِمُکُم لِوَجهِ اللهِ لا نُریدُ مِنکُم جَزاءً وَ لا شکوراً * إنّا نخاف من رًّبِّنا یوماً عبوساً قمطریراً» (سوره انسان آیات:8،9،10)

یکی از مهمترین آیاتی که در فضیلت امیرالمؤمنین علیه السلام و فاطمۀ زهرا سلام الله علیها و حسنین علیهما السلام نازل شده آیات سورۀ مبارکۀ «هل اتی»(سورۀ انسان) می باشد که شأن نزول آن مربوط به ایثار طعام این خانواده در سه شب متوالی است که همۀ روزهای آن را روزه بوده و غذای خود را به مسکین و یتیم و اسیر ایثار نموده و خود فقط با «آب» افطار نمودند.

شهادت جانگداز مولی الموحدین امیرالمؤمنین حضرت علی بن ابیطالب علیه الصلوة السلام را خدمت قلب عالم امکان حضرت حجّة بن الحسن عسکری عجّل الله تعالی فرجه الشریف و شیعیان و محبّین حضرت تسلیت عرض می کنیم.

 .... هنگام ضربت ابن مُلجم بر فرق حـضـرت امیرالمؤمنین علیه السلام زمـیـن بـلرزیـد و دریـاهـا بـه مـوجآمـد و آسـمـانـهـا مـتـزلزل گـشـت و درهـاى مـسـجـد بـه هـم خورد و خروش از ملائکهآسمانها بلند شد و باد سـیـاهـى سـخـت بـوزیـد کـه جـهـان را تـاریـک سـاخـت وجبرئیل در میان آسمان و زمین ندا در داد چنانکه مردمان بشنیدند و گفت :

تـَهـَدَّمـَتْ وَاللّهِ اَرْکـانُ الْهـُدى وَانْطَمَسَتْ اَعْلامُ التُّقىوَانْفَصَمَتِ الْعُرْوَةُ الْوُثْقى

قُتِلَ ابـْنُ عـَمِّ الْمـُصـطـَفـى قـُتـِلَالْوَصـِىُّ الْمـُجْتَبى

قُتِلَ عَلىُّ المُرْتضی              قَتَلَهُ اَشْقَى الاَشْقِیاءِ؛

شرح ضربت خوردن و شهادت حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام به نقل از کتاب منتهی الآمال

1.اقدامات قبل از شهادت

عبدالرحمن بن ملجم به قصد قتل امیرالمؤ منین علیه السّلام به کوفه آمدو در محلّه بنى کِنْدَه که قاعدین خوارج در آنجا جاى داشتند فرود شد ولکن از خوارجقصد خویش را مخفى مى داشت که مبادا منتشر شود. در این ایّام که به انتظار کشتنامیرالمؤ منین علیه السّلام روز بـه سر مى برد وقتى به زیارت یکى از اصحاب خویش ‍ رفت در آنجا قَطامِ بنت اخضر تیمیّه را ملاقات کرد و او سخت نیکو روى و مشگین موىبود و پدر و برادر او را که از جمله خـوارج بـود امیرالمؤ منین علیه السّلام درنهروان کشته بود از این جهت او را با على علیه السـّلام خـصـومـت بـى نـهـایـتبـود، ابـن مـلجـم را چـون نـظـر بـه جـمـال دل آراى او فتاد یک باره دل از دستبداد؛ لاجرم از در خواستگارى قَطامِ بیرون شد، قطام گفت که چه مَهْر من خواهى کرد؟گفت : هرچه بگوئى ! گفت : صداق من سه هزار درهم و کـنـیزکى و غلامى و کشتن على بنابى طالب است ! ابن مُلجم گفت که تمام آنچه گفتى مـمـکـن اسـت جـز قـتـل عـلى کـهچـگـونـه از بـراى مـن میسّر شود؛ قطامِ گفت : وقتى که على مشغول به امرى باشد و ازتو غافل باشد ناگهان بر او شمشیر مى زنى و غیلةً او را مى کـشـى پـس اگر کشتى قلبمرا شفا دادى و عیش خود را با من مُهنّا ساختى و اگر تو کشته شوى پس آنچه در آخرتبه تو مى رسد از ثوابها بهتر است براى تو از آنچه در دنیا بـه تـو مـى رسـد. ابـنمـلجـم دانست که آن ملعونه با او در مذهب موافقت دارد گفت : به خدا سوگند که من نیزبه این شهر نیامده ام مگر براى این کار، قطام گفت که من از قبیله خود جـمـعـى را باتو همراه مى کنم که تو را در این امر معاونت کنند، پس کس فرستاد به نزد وَرْدان بـنمُجالد که از قبیله او بود و او را براى یارى ابن ملجم طلبید. و ابن ملجم نیز دراین اوقات که مصمم قتل على علیه السّلام بود وقتى شبیب بن بَجْرَه را که از قبیلهاشجع بود و مذهب خوارج داشت دیدار کرد گفت : اى شبیب ! هیچ توانى که کسب شرف دنیا وآخرت کـنـى ؟ گـفـت : چـه کـنـم ؟ ابـن مـلجـم مـلعـون گـفـت کـه در قـتـل عـلى ،مرا اعانت کنى ، شبیب گفت : یابن ملجم ! مادر به عزاى تو بگرید اندیشه مرا هـولنـاککـرده اى چـگـونـه بدین آرزو دست توان یافت ؟ ابن ملجم گفت : چندین ترسان و بددلمباش ‍ در مسجد جامع کمین مى سازیم و هنگام نماز فجر بر وى مى تازیم و کار او رابـا شـمشیر مى سازیم و دل خود را شفا مى بخشیم و خون خود را باز مى جوئیم . چنداناز ایـنگونه سخن کرد که شبیب را قوى دل ساخت و با خود همدست و همداستان نمود و اورا با خـود به نزد قَطامِ برد و در این هنگام آن ملعونه در مسجد اعظم بود و قبّه وخیمه از براى او برپا کرده بودند و به اعتکاف مشغول بود، پس ابن ملجم از اتفاق شبیببا خود، قطام را آگـهـى داد آن مـلعـونـه گـفـت : هـرگـاه کـه خـواسـتـیـد او رابـه قـتل آرید در اینجا به نزد من آئید؛ پس آن دو ملعون از مسجد بیرون شدند و چندروزى به سـر بـردند تا شب چهارشنبه نوزدهم رسید، پس ابن ملجم با شبیب و وَرْدان بهنزد قَطام در مـسـجـد حـاضـر شـدند آن ملعونه بافته اى چند از حریر طلبید و بر سینههاى ایشان مـحـکـم بـبـسـت و شـمـشـیـرهـاى زهـر آب داده را بـداد تـا حـمایل کردندو گفت چون مردان مرد انتها زفرصت برید و چون هنگام رسید وقت را از دست نـدهـیـد؛ آنسـه تـن از نـزد آن مـلعـونـه بـیـرون شـدنـد و در مـقـابـل آن درى کـه حـضـرتامـیـرالمـؤ مـنـیـن عـلیـه السـّلام از آن داخِل مسجد مى شد، بنشستند و انتظارحضرت امیرالمؤ منین علیه السّلام را مى بردند. و هم در این ایّام که این سه ملعونبه این خیال بودند وقتى اشعث بن قیس را دیدار کرده بودند و او را از عزم خویشتنآگاهى داده بودند اشعث نیز اعانت ایشان را بر ذمّه نهاده بود تا در ایـن شـب کهلیله نوزدهم بود او نیز حسب الوعده خویش به نزد ایشان آمد. و حُجْر بن عدى رحـمـهاللّه کـه از بزرگان شیعیان بود آن شب را در مسجد به سر مى برد ناگهان به گـوش اورسـیـد کـه اشـعـث مـى گـویـد: یابن ملجم ! در کار خویش بشتاب و سرعت کن در انـجـاححاجت خویش که صبح دمید و رسوا خواهى گردید. حُجْر از این سخن غرض ایشان را فهمید وبا اشعث ، گفت : اى >X.کـار از حـدّ گـذشـت چـون بـه مـسـجـد رسـیـد صـداى مـردمرا شـنـیـد کـه بـه قتل آن حضرت خبر مى دهند....